از عمق تنهایی یک نگاه

 تا

 عطرنفسهای گل سرخ

  حرفهای ناگفته ایست میان

من و تو !

.

.

.

تینا

با آه کشیدن های تو

.

.

.

یکباره جهان به پایان می رسد !

تا

همه ی درها به رویم بسته شوند

و

 چراغها در دلم خاموش

.

.

.

تینا

دیگر اینجا

به دنبال من نگرد!

دیریست که باد

رویاها را

 به تاراج برده

.

دستت را به من نده

که زنجیری می شود

برای ماندنت !!!

.

 مرا نیز دیگر صدا نزن!

 که صدای تو

آه

.

.

.

تینا

یک فرشته  !!!

 با بالهایی خيس

 وآویخته بر دیواره آشفته ذهن

 لبخند زد !!! خيسي آن لبخند

 بی اختیار به روی کاغذ غلطید

و حس

 از لابلاي ذرات كاغذ گذشت

کودکی متولد شد !!!

برخیز

 کودک احساس من

 اشك آن لبخند را

نقش بزن !!!

تینا...۳۰/۱/۸۹

زندگی را تو به من آموختی

 وقتی با لبخند به من نزدیک شدی

.

عشق را تو به من آموختی

وقتی با لبخند تمام من شدی

.

 اشک را تو به من آموختی

 وقتی با لبخند از من دور شدی

.

.

.

تینا

ای عشق

کمی آهسته تر بتاب

بر دلم

تا که تصویر ترا باد بر هم نزند!

تینا...

----------------------

یک دم رها ز همهمه قیل و قال باش

 غوغاست در قیامت عشاق ، لال باش !

 می گریزی ؟!!

.

.

.

 از هیاهوی باد..!

.

از زندگی!

.

از دل!

یا از این وعده های دروغین!!!

آه

از این عشق

 که تنها برای روز مباداست!!!

  پیش از آنکه

 بهانه ای شود برای ماندنت

.

  نگاه کن..!

رفتن همیشه هم تلخ نیست

وقتی که میدانی  

در نبودنهایت

یک نفر هست که با هر نفس

 نام گمشده ای را

در خیال واژه ها

با بغض فریاد میزند

تینا...

من ازین واژه ی تکرار پر از دلتنگی

من ازین غمکده ی تنهایی

و ازین دایره ی پوچ

 ازین خلسه

.

.

.

ازین عشق !!!

.

.

.

دگر بیزارم

تینا...

آوای دلنشین تو بود که

 مرا به سرزمین مهتاب رساند

(همان سرزمین رویاها)

و

سحر چشمان تو

باز

 عشق را تا به انتهای آن کوچه کشید

(همان کوچه که با طنین دل انگیز دروغ هایش مرا رقصاند)

.

.

.

تینا

 باز دل

 بوی بهانه های قدیمی را گرفته..!

.

 عشق

 دیر زمانیست که 

مرا به دنیای دیوانگان برده

و تا بی خبری از خود

رهایم کرده

.

.

.

آه

 که دیگر مرا طاقت این همه دلتنگی نیست 

.

 گویی غمها ازین دنیا نیز برایم فراترند

و

 این درد کوچکی نیست مرا !

.

پس

 بگذار در خیالت باز عاشقانه نفس بکشم

که من

 هنوز هم غرق هذیانهای توام

.

.

.

تینا

رویاها را چه می شود گاهی !!!

که واژه ها را تسخیر میکنند 

 و مرا اینچنین دیوانه !!!

.

کمی آرام تر

.

مگر نمی بینی ! 

 سایه ام در انزوای تنهایی

هنوز بوی تو را میدهد

.

بوی امن آغوشت

.

بوی آخرین بوسه

و  

 بوی بهشت گمشده ای

که از پشت اشکهای دلتنگی به من لبخند میزند

 تا دوباره آغاز شود

گریزی بر

.

.

.

 نبودنهایت

زندگی را رها خواهم کرد

تو را هرگز...

چرا که من تنها در کنار تو زنده ام

.

.

.

 همانند مادر، همانند دوست یا همانند عشق

حتی وقتی که تمام درها به روی تو بسته می شوند

 و تو دور از من حبس می شوی !

.

.

.

 بدان که

 این حس را تنها تو بوجود آوردی

وقتی تمام من شدی